Jednym z ulubionych przyborów w gimnastyce artystycznej jest skakanka (po angielsku rope). Jest to po prostu kawałek solidnej linki alpinistycznej, plecionki z rdzeniem zakończonej z obu stron węzłem, którę zabezpieczają skakankę przed rozpleceniem.
Niektóre zawodniczki pracowicie usuwają rdzeń z linki, ale chyba nie jest to najlepsza opcja, ponieważ skakanka musi mieć swoją wagę oraz pewną sztywność, tak aby dobrze się układała przy wyrzutach. Odpowiednio sztywna skakanka nie zaplata się w fantazyjne supły tylko pomaga zawodniczce w wykonaniu układu. Wykonanie układu nie polega na walce ze sprzętem tylko na pięknym zaprezentowaniu swoich możliwości.
Skakanki są również przygotowywane pod względem wyglądu, ich kolor jest dopasowywany do stroju, często zawodniczki starają się umieścić na skakance wzór, który ładnie się prezentuje razem ze strojem. W gimnastyce artystyczne wygląd czyli prezentacja zawodniczki w stroju wraz z przyborami również podlega ocenie oraz dobrze dobrane strój i przyrządy podnoszą ocenę końcową.
Długość skakanki powinna być dopasowana do wzrostu zawodniczki, ale większość dziwewczyn próbuje ćwiczyć raczej z krótkimi niz z długimi skakankami, prawdopodobnie przyzwyczajają się do swojej ulubionej skakanki zapominając o tym, że z czasem ich wzrost się zwiększa a skakanka kurczy się niezauważalnie …
Skakanka po złożeniu na pół powinna, swobodnie zwisając, sięgać zawodniczce od ziemi do ramion.
A to przykładowy układ ze skakanką w gimnstyce artystyczej:
