Układ z piłką (z ang. ball) w gimnastyce artystycznej jest chyba najtrudniejszym układem w gimnastyce artystycznej. Układy z piłką są bardzo dynamiczne i wymagają ogromnej precyzji od zawodniczki. Niestety ucieczka piłki z maty jest częstą i brutalną karą dla zawodniczki za nieuwagę lub niepełne opanowanie ćwiczenia.
Ćwiczenia z piłką trwają, tak jak pozostałe układy indywidualne, półtorej minuty i są wykonywane w takt rytmicznej muzyki. Wielkość i ciężar piłki jest dostosowywana do wieku i wysokości zawodniczek, w wyższych klasach sportowych ciężar i rozmiar piłek są określone ściśle regulaminem. Wygląd piłek jest dopasowywany do stroju oraz układu. Używane są piłki w jednym kolorze, wielokolorowe oraz ze wzorem. Najwyżej cenione są obecnie piłki “tęczowe” mieniące się wieloma kolorami w zależności od kątu padania światła. Oczywiście niedługo może przyjść moda na inny rodzaj zdobienia piłek.
Najbardziej efektowne ćwiczenia z piłką to wysokie wyrzuty piłki w górę połączone z akrobacjami zawodniczki zakończone zręcznym uchwytem spadającej piłki. Piłka często wygląda jakby była “przyklejona” do zawodniczki i ukazuje się, że jest to część prawdy! Otóż niektóre zawodniczki stosują specjalne kleje/żele które poprawiają przyczepność piłki do ciała, ale najlepsze piłki “kleją” się same, tzn. są zrobione z materiału który sam z siebie jest bardzo “przylepny”, nie miejsce tutaj aby wymieniać nazwę producenta najlepszych piłek zaczynającą się od litery S
Poniżej film z wycinkami układów z piłką, tzw. montaż:
Jednym z ulubionych przyborów w gimnastyce artystycznej jest skakanka (po angielsku rope). Jest to po prostu kawałek solidnej linki alpinistycznej, plecionki z rdzeniem zakończonej z obu stron węzłem, którę zabezpieczają skakankę przed rozpleceniem.
Niektóre zawodniczki pracowicie usuwają rdzeń z linki, ale chyba nie jest to najlepsza opcja, ponieważ skakanka musi mieć swoją wagę oraz pewną sztywność, tak aby dobrze się układała przy wyrzutach. Odpowiednio sztywna skakanka nie zaplata się w fantazyjne supły tylko pomaga zawodniczce w wykonaniu układu. Wykonanie układu nie polega na walce ze sprzętem tylko na pięknym zaprezentowaniu swoich możliwości.
Skakanki są również przygotowywane pod względem wyglądu, ich kolor jest dopasowywany do stroju, często zawodniczki starają się umieścić na skakance wzór, który ładnie się prezentuje razem ze strojem. W gimnastyce artystyczne wygląd czyli prezentacja zawodniczki w stroju wraz z przyborami również podlega ocenie oraz dobrze dobrane strój i przyrządy podnoszą ocenę końcową.
Długość skakanki powinna być dopasowana do wzrostu zawodniczki, ale większość dziwewczyn próbuje ćwiczyć raczej z krótkimi niz z długimi skakankami, prawdopodobnie przyzwyczajają się do swojej ulubionej skakanki zapominając o tym, że z czasem ich wzrost się zwiększa a skakanka kurczy się niezauważalnie …
Skakanka po złożeniu na pół powinna, swobodnie zwisając, sięgać zawodniczce od ziemi do ramion.
A to przykładowy układ ze skakanką w gimnstyce artystyczej:
W gimnastyce artystycznej zawodniczki wykonują ćwiczenia w rytm muzyki, pogrupowane w układy. Jednym z rodzajów układów jest układ taneczny do niedawna nazywany układem taneczno-akrobatycznym w którym nie są wykorzystywane żadne przyrządy. Układ taneczny jest wykonywany przez najmłodsze zawodniczki oraz przez zawiodniczki klasy III. Starsze dziewczęta wykonują na zawodach tylko układy z przyrządami.
Poniżej układ taneczny w wykonaniu siedmioletniej Zuzi.
